‘Ik ga voor Happinez naar Sicilixc3xab voor een wellnessreportage’ vertelde ik aan mijn oud-hoofdredacteur die samen met zijn vriendin op een feestje bij mij thuis was.
Tamelijk kinderachtige opschepperij: In de twaalf jaar die ik voor hem werkte, had het werk me nooit verder gevoerd dan een industrieterrein aan de rand van Assen. Overigens is dat met het openbaar vervoer net zo lang reizen als Sicilixc3xab per vliegtuig, alles is betrekkelijk.

Zijn vriendin verstond me verkeerd en knikte begrijpend: ‘Een vuilnisreportage. Daarvoor kun je prima naar Sicilixc3xab’. Zij kwamen er net vandaan en hadden vastgesteld dat het een arm, vies, door de Mafia gecorrumpeerd deel van Italixc3xab is.

Kort daarna besloten we op de redactie dat er te veel haken en ogen aan het wellnessplan op Sicilixc3xab zaten. We boekten de tickets om naar iets anders over een paar maanden en dat was dat.

En dus vloog ik niet afgelopen woensdagavond naar Catania. Donderdagochtend werd ik niet in een zwavelhoudend modderbad gedoopt, noch werden mijn behoorlijk stijve schouders liefdevol onder handen genomen door een gediplomeerd masseuse. In tegendeel: ik bracht door de stromende regen mijn kind naar school en kwam tot op het bot doorweekt aan op de redactie. ‘Waar heb ik deze straf aan te danken!’ klaagde ik tegen de collega’s. Zij wisten het ook niet.

Even later zag ik op internet dat er een ramp had plaatsgevonden op Sicilixc3xab. Mensen die met auto en al weggespoeld zijn en verdronken. Precies op de route waar wij ons hadden bevonden, als we de plannen niet hadden gewijzigd. Geen luxe modderbaden, maar een helse modderstroom! Inmiddels is er sprake van vijftig doden.

Natuurlijk, een treinreis naar Assen is ook niet zonder gevaren, maar toch…