Ik had een lampje nodig voor de schemerlamp van m'n oudste dochter en dus ging ik naar de Blokker. Het lampje had ik zo gevonden, maar toen viel m'n blik op een pedaalemmer van Brabantia en om onverklaarbare redenen moest ik ineens denken aan opa Arie.

Deze wonderbaarlijke man – de grootvader van mijn echtgenoot – is 95 en de koning van Velsen-Noord. Hij heeft het ouderenwerk in die gemeente opgezet en doet daarnaast alles wat in zijn vermogen ligt om de boel leefbaar te houden. Exc3xa9n van z'n credo's is dat je goed moet zorgen voor je middenstand: als de kleine winkeliers verdwijnen, dan verdwijnt het hart uit je dorp. Dus als opa Arie – ik noem maar wat – een lampje nodig heeft, dan gaat hij naar het lampenwinkeltje in het dorp. En als het juiste peertje besteld moet worden, dan wacht hij daar liever een week op dan dat hij het gaat halen bij V&D of Blokker.

Plotseling bezield door een groot maatschappelijk bewustzijn, legde ik het lampje terug in het schap en verliet ik de Blokker om over te steken naar het kleine winkeltje in elektronica en aanverwante benodigdheden dat er recht tegenover ligt.
Een keurige winkel, met zwart stoffen vloertegels en glazen planken vol koffiezetapparaten, eierkokers en wekkerradio's. Achter de toonbank een oudere heer in een net pak. 'Wat mag er van uw dienst zijn?'

Ik liet m'n kapotte lampje zien. De winkelier pakte het aan, bekeek het aandachtig en begaf zich toen naar een witte ladenkast. Hij trok een la open en pakte er een nieuw lampje uit, dat hij voor me neerlegde: 'Dit moet hem zijn, dat is dan 4,95.'

Daar schrok ik van. Ik besloot open kaart te spelen en zei: 'Maar bij de Blokker hiertegenover kost hetzelfde lampje maar 2,45.'

De man gaf geen krimp, dus ik voegde eraan toe: 'U bent twee keer zo duur!'

Toen knikte de winkelier en zei: 'Ja, dat kan wel wezen, maar dan maken ze er bij Blokker dus geen winst op.'

Nee. Vermoedelijk niet. Bij Blokker gaan ze ervan uit dat je voor een lampje komt en dat je bij de kassa eindigt met naast het lampje een set mokken met bloemenprint, een fleece teeveeponcho en een patathouder van aardewerk in de vorm van een puntzak. Dan hoef je geen winst te maken op dat lampje.

Ik rekende 5 euro af en verliet de winkel, maar zonder het verwachte gevoel van voldoening dat ik had gehandeld in de geest van de onvolprezen opa Arie. Eigenlijk dacht ik alleen maar dit: die winkelier kan net zo goed 2,45 rekenen voor het lampje en een collectebus onder je neus houden voor een vrijwillige bijdrage aan het project 'Red de Kleine Middenstand'.